Dalawang bagay lang ang hinahabol dito: pantay na pagkakahalo, at tamang dami ng tubig. Mukhang simple. Ito ang pinakamadalas mapagkamalian.
5 aralin · 14 min
Ang mycelium ay lumalakad sa substrate na parang ugat. Kapag may bahaging puro kusot na walang darak, bumabagal ito doon. Kapag may bahaging tambak ang darak, doon naman uunahin ng amag.
Ang hindi pantay na halo ay hindi nagiging hindi pantay na ani — nagiging bulok na bag ito. Ang mahihinang bahagi ang pinapasok ng kaaway.
Ihalo ang tuyong sangkap sa kusot bago magdagdag ng tubig. Mas madaling pantayin ang tuyo kaysa sa basa.
Simulan sa kabaligtarang gilid ng tumpok. Ang layunin ay walang bahaging hindi naabot ng pala.
Huling halo at huling tingin. Hanapin ang pantay na kulay sa buong tumpok. Kapag may mas maputing bahagi pa, hindi ka pa tapos.
Kumuha ng isang dakot ng hinaluang substrate at pisilin nang malakas gamit ang isang kamay.
Tama kapag basa ang palad mo at may isa o dalawang patak lamang na lumalabas sa pagitan ng daliri. Kulang ang tubig kapag walang lumabas at kumakalat ang substrate pagbukas ng kamay. Sobra kapag tumutulo ito nang tuloy-tuloy.
Ang sobrang tubig ang mas mapanganib sa dalawa. Ang tubig ay pumupuno sa mga siwang na dapat sana ay hangin — at ang mycelium ay kailangan ng hangin. Kapag nawala ang hangin, ang bacteria ang mananaig, at ang senyales nito ay maasim na amoy.
Pagkasara ng bag, wala ka nang magagawa sa dami ng tubig. Walang paraan para magdagdag o magbawas. Ang isang minutong pagsusuri ngayon ay katumbas ng isang buong batch mamaya.
Ang buong paliwanag sa isang PDF na pwedeng i-print at dalhin sa bukid — kasama na ang buong kurso sa iisang bayad.
Isang bayad. Walang subscription.
Mushy Deli
